PRESS

Een topic waar ik best weinig over communiceer, en waar ik tijdens een coaching op werd aangesproken: dat ik wat trotser mag zijn op alles wat ik tot nu toe al heb mogen meemaken met Serge, en op de persaandacht die daarbij komt kijken. Dus bij deze neem ik er even de tijd voor om dit met jullie te delen.

Als tiener zag ik geregeld opkomende merken verschijnen in tijdschriften. Ik vond dat altijd zo onwerkelijk "een jong meisje in een boekje", daar kon je toch alleen maar van dromen? Nu, anderhalf jaar verder met Serge, heb ik al een paar keer in een boekje gestaan, en het blijft telkens opnieuw een pinch-me-moment. Zou ik hier ooit aan gewoon raken?

Wat voor mij het meest bijzonder is: ik sta daar niet alleen. Ik heb altijd papa bij me, maar ook mijn team staat er telkens mee op. Ik kies er bewust voor om mijn team dicht bij mij te houden: ik schakel mijn beste vriendinnen in. Juliette Osteux doet hair & make-up, Lara Ollevier was zelf al model maar helpt me nu ook als rechterhand, en Lene Verbeke staat in voor de styling.

Marant; september

Ook bij de modellenkeuze probeer ik telkens opnieuw mensen samen te brengen die een podium verdienen: mijn moemoetje stond al model, net als mijn papa en mijn beste vriendin Lara maar ook Dinah. Dinah ken ik van Ieper; ze had nog nooit eerder gemodelleerd, maar wauw. Tijdens mijn laatste shoot overtroffen Dinah Nkurunziza en Martine De Planter samen alles wat ik had durven hopen. Ik was die dag in de zevende hemel. Ons team was zo fijn, zowel voor als achter de camera, met de liefste fotografe, Carolle Servayge.

Het resultaat is zo sterk, mede dankzij hen, dat we als team mochten verschijnen in boekjes als De Sabato, Elle en De Standaard. Hoe mooi is het om mensen zoals mijn familie en vriendinnen een podium te geven, en hen te zien schitteren in een boekje?

Elle; mode special, Maria Carla Boscono & Willy Vanderperre